Marc heeft op gepaste wijze geantwoord met de pedalen voor het mislopen van de Belgische titel bij de Masters. Hij is zaterdag op indrukwekkende wijze wereldkampioen geworden. Voor de start is het steeds bang afwachten wie op de eerste rijen mag gaan staan, een computer geeft hierover uitsluitsel maar de computer was Marc niet zo gunstig gezind. Hij stond opgesteld bij de laatste 10 deelnemers en een moeilijke opdracht werd voorgeschoteld. Onmiddellijk na de start bevond zich de gevreesde zandstrook, Marc koos resoluut voor het lopen en liep, liep en bleef maar lopen, zelfs door het water.
Het resultaat was dat hij zeer snel wist op te schuiven en op het einde van de eerste ronde lag hij warempel 10 seconde voor!! De duivel werd ontbonden in Marc zijn lichaam en de kloof werd beetje bij beetje groter. Zijn achtervolgers begroeven niet onmiddellijk de strijdbijl maar na verloop der ronden werd deze bijl alsmaar botter en Marc ging met een gerust gemoed de laatste ronde in. Bij het opdraaien naar de aankomst werden zijn armen de lucht in gekatapulteerd en werd de overwinning met duidelijke tekenen kenbaar gemaakt aan iedereen die het wilde zien. Na de aankomst viel hij in de open armen van zijn vrouw Nancy en werden de voldoenings des overwinningsgevoel de vrije loop gelaten. Wij weten ondertussen welke mooie blikken deze ten tonelen brengen. Marc viel menig supporters in de armen en wenste " de Cis " nog nen gelukkigen verjaardag. De reeks voordien werd Patrick ten velden afgeschoten voor zijn wereldkampioenschapsrace(24 letterwoord). De week voordien werd de toon gezet in Kasterlee, tijdens de Belgische champs. Het was uitkijken hoe de Yankee zijn vel ging verkopen in duel face to face met Mark Verloo, die gebrand was op revanche en Patrick. Het werd een prachtig duel tussen deze drie. Marc Verloo legde het vuur aan de schenen en de andere 2 werden op achtervolgen aangewezen. Patrick reed de ziel uit zijn tenger lichaam en liet de kloof niet te groot worden. Alles kon nog in de laatste ronden maar Marc Verloo trok het deken naar zich toe en werd wereldkampioen voor de Yankee en Patrick.
Maar er waren nog clubrenners die meededen in Mol nl Frans, Luc en Bart. De laatste deed het mooiste franske van het seizoen tijdens de opwarming en plofte met volle vitrine in het zand. Toen ik Frans in de kleedkamer vroeg hoe hij het ervaren had kwam er in eerste instantie niveel uit maar toch een "Die hard" prestatie voor een bijna volledig cross seizoen. Luc & Bart stonden samen aan de start, de eerste stond van voren en de andere vanachter. Ik zat der eigenlijk niveel mee in. Luc kende een goede start en werd bij de eerste tien opgemerkt , de andere werd opgemerkt bij de .....laatste tien. Na een viertal ronde sloeg het noodlot toe voor Luc. Bij het optrekken na de bocht vloog zenne tube van de zjant en voorbij met de werdstrijd. Ik zat toen nog in de koers en ineens kwam Luc voorbij geflitst en riep hem na: redde ga oep de eerste plaats? mor ik wist natuurlijk niet dat zenne tube der was afgevlogen!! Zo bolden beide over de streep, den ene wa teleurgestelde dan den andere mor dat was vlug voorbij. Waarschijlijk heeft Wendy der iets mee te maken? Zo is het doek bijna gevallen voor de cyclocross wedstrijden en kunnen we concluderen dat onze renners prima resultaten hebben voorgelegd. Een terugkerende Glenn Sluyts toonde zijn vroegere kwaliteiten en Steven Sluyts kon zijn piekmomenten mooi bevestigen met een bronzen medaille op het BK. Voor Marc en Patrick mag met het nodige respect teruggeblik worden op een prachtig seizoen met mooie prestaties en overwinningen, wetende dat de ruggen van beide mannen van tijd al eens stroef doen en de wervels al eens durven knarsen. Aan alle renners, welke wedstrijden ze ook gereden hebben, chapeau voor de inspanningen en de gedrevenheid en een welverdiende rust is jullie allen gegund. In de naam van de vader, de zoon en...... de voorzitter :-)
Videobeelden van Leon Versweyvelt, foto's van Berdien Druyts en Steven Gillemot
Kasterlee had de eer deze te organiseren voor de Masters op hun vertrouwde parcours aan de sporthal. Woensdag werd er nog getraind in de sneeuw, vandaag was er van sneeuw geen sprake meer. Dit was voor sommige renners een spijtig gebeuren, voor andere was dit een opluchting. De eerste die in de arena werden gestuurd waren Patrick en Frans en een yankee. Deze laatste had een belangrijk aandeel in de wedstrijdgeschiedenis. In de openingsronden miste Patrick de aansluiting met de kopgroep. De yankee reed van het begin aan de leiding met aan zijn achterwiel Wim Van Den Bergh, die wist hoe laat het was. Topfavoriet Verloo moest de achtervolging inzetten alsook Patrick. Frans reed een zeer degelijke wedstrijd en eindigde rond de 20ste stek met 2 franskes maar achteraf liet hij weten best tevreden te zijn met zijn resultaat. Na het hard labeur in de achtervolging kregen Verloo en Patrick de aansluiting met de 2 leiders, deze inspanningen kende later aan de aankomst zijn tol want het werd sprinttime. De yankee won, Van Den Bergh werd kampioen, Verloo zilver en een moe gestreden Patrick werd de overwinnaar van de bronzen medaille. Een eerste medaille was binnen voor onze club!!! Vervolgens traden Marc en Luc ten strijde maar het werd een gesloten wedstrijd. Luc en Marc waren in de voorste gelederen waar te nemen maar het technische parcours was niet voor Luc weggelegd, die er vervolgens een doorgedreven training op na hield.Lammens sloeg er telken malen erin om zich als eerste te positioneren in de techinische stukken waar voorbij steken zeer moeilijk was. Marc reed steeds mee voorin samen met oa Lammens, Vervecken, Teck, Mertens, Van Bouwel en anderen maar bleven samen en gingen ook samen de laatste ronde in. Op de weg richting aankomst sloeg Marc erin een klein gaatje van een fietslengte bijéén te spronkelen en draaide de laatste bocht uit en toen..toen was er een materieel probleem en ging Marc uit zijn klikker, weg was het podium en Lammens werd kampioen voor Vervecken en Teck.Een ontgoochelende Marc bolde over de streep maar een uurtje na de wedstrijd was deze ontgoocheling sterk afgenomen, volgende zaterdag is er nog een tweede kans voor een trui nl. deze van wereldkampioen. 
Zo rustte de druk op de schouders van Steven en Glenn die als laatsten werden afgeschoten voor hun BK. Beiden kende een zeer goede start en draaiden ronde na ronde in elkaars geburen. Het was Steven die een zeer goede indruk liet tijdens de wedstrijd en had zich perfect voorbereid op deze wedstrijd. In deze reeks reed ook Kenneth een verdienstelijke wedtrijd tot hij in aanraking kwam met een nadar en een franske maakte. De modder hing in zijn helm en de pijnlijdende Kenneth vervolgde met opgeheven hoofd zijn tocht verder.Als het einde in zicht kwam werd duidelijk dat Steven uitzicht had op een medaille en Glenn alles uit zijn lichaam zou moeten rijden om mee te kunnen. In de voorlaatste ronde reed Glenn vooraan lek en was het kalf min of meer verdronken. Steven kreeg vleugels maar moest in de laatste ronde de ziel uit zijn lijf rijden om op een podium plaats te kunnen versieren en moest zelfs sprinten voor zijn medaille. De sprint werd fantastisch gereden en strandde op een zucht van zilver. Eindresultaat 2 prachtige bronzen medailles voor onze club en nen dikke proficiat aan de renners voor hun inzet. Volgende week nog efkes de gas open en daarna mag iedereen nen welverdiende vettige frut gaan eten, wel zelf te betalen hé manne!!!
Op een verradelijke omloop werden alle mastercategorieën losgelaten voor een wedstrijd over 40min, een bewijs dat de Masters perfect kunnen rijden op de dag van een A-cross. De Amateurs en master A werden eerst afgeschoten, Glenn en Steven draaiden met de eerste mee op de enige helling, die er iedere minuut gladder en gladder ging bijliggen. Kenneth ging iets voorzichtiger van start en hield zo de eer van de familie Geenen hoog. Na de doortocht van de tweede ronde tekende zich een kopgroep af met op een kleine afstand Glenn en Steven. Wanneer vooraan de duivels worden ontbonden moesten beiden de kopgroep laten gaan. Glenn finishte 8de, Steven 17de en Kenneth 35ste. Een minuut na de Masters A werden de Master B in achtervolging gestuurd met een prima start van Luc Van den Bergh, in voorste gelederen, en iets daarachter Marc. Iets halfweg de tweede ronde reed Marc, naar eigen verbazing, in eerste positie en besloot er een marcske van te maken. Luc kon mee maar op de brug was het over en out, een doorgeslagen tube maakte een einde aan zijn race. Marc bouwde iedere ronde zijn voorsprong uit maar ook voor hem sloeg bijna het noodlot toe in de voorlaatste ronde. Een paal dacht even contact te zoeken met Marc en deed dit ook. De paal raakte marc aan de zijkant tussen zijn ribben. De renner moest even bekomen maar marc is nen dorre, hij heeft al meerdere van deze zaken tot een goed einde gebracht. Hij finishte solo en meteen een belangrijke zege voor de moral.In de C klasse had Patrick een iets mindere start maar zoals iedere diesel komt deze na verloop van de wedstrijd op gang. Op een ondertussen glad parcour schoofde hij naar een verdienstelijke derde stek. Frans was voorzichtig van start gegaan en ondervond met 2 franskes in de tweede ronde dat de ondergrond beenhard was. Het laatste van de 2 franskes werd hem fataal met een val waarbij het uiteinde van het stuur in zijn bovenste dijbeenspier contact zocht. 
